Wat opvalt als je op internet onder mijn naam zoekt is het enorme aantal pagina's dat gevonden wordt. Dat heb ik te danken aan mijn naamgenoot,  de Parijse fauvist, schilder van vrouwenportretten. Grappig genoeg, word ik  daar nogal eens op aangesproken. Familie van je? 

Net als zovelen heb ik het boek 'De naam van de roos' van Umberto Eco gelezen. De schrijver goochelt met zinnen en zinnebeelden en tovert regelmatig een diepzinnig gezegde tevoorschijn. Eentje hiervan is me altijd bijgebleven: 'En daarom getuigt een beeld des te meer van de werkelijkheid naarmate duidelijker is dat het een beeld is en niet de werkelijkheid'. Dit was een echte 'eye-opener' voor me. Ik ben daarop kunstenaars als Picasso, Matisse en Dali in hun surrealistische beeldtaal nog meer gaan waarderen.

Ik heb geen vastomlijnd onderwerp. Ik ben wel mateloos geboeid in het verschijnsel mens; in wat hem beweegt, boeit, beroert, beroerd of gelukkig maakt; in de manier waarop hij zich uit in de taal van houding en gebaren, en hoe hij zijn bewondering en verwondering uit in zijn creativiteit,  en het inspireert me.